بعد از چند وقت ننوشتن خیلی دلم گرفته. تا کی باید شاهد تبعیض ها و تفاوتها در تمام شوون جامعه باشیم؟ تا کی باید رابطه جای ضابطه رو بگیره؟ خسته شدم از دست خودم ، خسته شدم از رفتارهای جامعه (جامعه منظور جامعه کاری، تحصیلی، اجتماع) .

همیشه سعی کردم تا حق الناسی بر گردنم نباشه ، همیشه سعی کردم تا حق کسی رو پایمال نکنم، همیشه سعی کردم تو امتحاناتم تقلب نکنم تا با این مدرکی که میگیرم و حقوقی از این مدرک دریافت می کنم حلال باشه، همیشه سعی کردم سر کار اگر کاری هم بهم نسپردن، در راستای پیشبرد اهداف شرکت کار کنم تا حقوقم حلال باشه و ....

ولی تو اجتماع ما مثل اینکه رعایت این جور چیزها شخص رو به مثابه یک آدم بی عرضه و تعطیل معرفی میکنه، حالا این اجتماع میتونه یک شرکت دولتی باشه یا میتونه داخل دانشگاه باشه. در داخل این اجتماعات از زیر کار در رفتن، تقلب کردن، پشت گوش انداختن حرف مدیران، حق دیگران را ضایع کردن در گرفتن یک سری مزایا، زیر آب همکاران را زدن، تیم تشکیل دادن و ... زرنگی حساب میشه و شخصی که این اعمال را انجام میدهد در اصطلاح عامیانه به آدم زرنگ و با عرضه اطلاق میشود.

خسته شدم از این طرز تفکر، خسته شدم از مردم، خسته شدن از مذهبی نماهای لا مذهب، خسته شدم از لا مذهب های بی انصاف، خسته شدم از بی عدالتی ، خسته شدم از اینکه نمیتونم شرایط رو تغییر بدم، خسته شدم از انتخابهای غلط خودم که الان تأثیر گذار شده در زندگیم، خسته ام از دست خودم، خسته ....